Spreektechniek

Ik kan een mooie ervaring vertellen: Als ik weer eens een nieuwe techniek had geleerd bij xxx of xxx dan zei ik altijd: “Dit ga ik proberen”. Op een gegeven moment zei mijn therapeut: “Nu wil ik niet meer dat je zegt, “ik probeer het, maar dat je zegt: IK DOE HET”. Vanaf dat moment gebruik ik het woord proberen niet meer zo vaak, maar ga ik er gewoon voor en zeg ik: “ IK DOE HET” en ik zie wel waar het schip strand.

Toen ik dus een keer een gesprek had met iemand, een belangrijk kennismakingsgesprek, ben ik heel bewust op mijn spreektechniek gaan letten en heb enkele minuten voor het gesprek mijzelf in de “basis” gezet (dus beide benen op de grond, buikademhaling en spieren in gezicht/ halsgebied ontspannen) en tegen mezelf gezegd, “IK DOE HET” en je gelooft het of niet, dit gesprek ging vrijwel zonder stotters. En sindsdien doe ik dit altijd wanneer ik belangrijke gesprekken aan ga. En eigenlijk moet ik dit ook gewoon vaker doen in m’n dagelijkse leven, dat zou ervoor zorgen dat het stotteren nog minder zou worden, maar geef nu toe…het stotteren…dat wordt toch ook een beetje vertrouwd, dat hoort bij mij…zonder stotters lijkt het soms net of ik mezelf niet ben. Maar…… als ik niet stotter, ben ik er ook wel weer trots op!